Rianne's blog

Rianne's blog

Een lezende schrijver, een schrijvende lezer

politiek

All of the posts under the "politiek" tag.

Romke D’13, zoals het is, kan het beter – Fictie met werkelijkheid verweven tot een bijzonder politiek verhaal

Fictie met werkelijkheid verweven, dat is de kern van dit boek. Ik ken Rients Hofstra van Twitter, waar we op politiek vlak zo nu en dan over van alles en nog wat hetzelfde denken, maar ook van mening verschillen. Wat we vooral gemeen hebben, is dat we de mensen om ons heen het liefste wakkerschudden. Er gebeurt zoveel op lokaal en internationaal vlak, dat het belangrijk is om gelijkgestemden bij elkaar te krijgen.

Met dit in het achterhoofd, raadde Rients mij zijn boek Romke D’13, zoals het is, kan het beter aan. Ik kocht het, samen met de twee vervolgen, en sloeg aan het lezen.

De achterflap van Romke D’13 begint met: “Persoonlijke frustraties, irritaties en soms zelfs woede liggen ten grondslag aan dit boek”, en dat is precies wat je proeft als je het leest. Rients laat een breed scala aan politieke misstanden de revue passeren, maar doet dit steeds als onderdeel van het verhaal. Dat verhaal is overigens deels fictie en deels werkelijkheid. Het is aan de lezer om te beoordelen welk deel wat is!

De ietwat cynische humor van Rients, zorgde ervoor dat ik er gemakkelijk in kwam en steeds door wilde lezen. Hij verweeft op interessante wijze fictie met werkelijkheid. Intussen reikt hij oplossingen aan voor problemen die iedereen zal herkennen. Wat ik zelf een mooi onderwerp vind, is het verschil tussen Christelijk met een “k” en met “ch/g”. Waarom spreken we die lettercombinatie eigenlijk verschillend uit? Hier kan hij met een zekere passie over vertellen en of je nu gelovig bent of niet, je zult zeker begrijpen wat hij ermee bedoelt. Natuurlijk hoeft je het niet met alles eens te zijn, maar dat is ook niet het uitgangspunt. De belangrijke onderwerpen die in dit verhaal de revue passeren, vormen een prima basis voor een brede discussie over ons huidige politieke systeem. Kijk naar de versnippering en de tweedeling: het systeem is nodig aan vernieuwing toe!

Rianne Lampers 19 augustus 2017 Permalink

De klok terug, of gezond verstand?

Met gefronste wenkbrauwen las ik deze kop in het AD van 3 november: “Wiebes houdt met tegenzin vrouw achter het aanrecht”. Mijn eerste gedachte was: huh?

Ik ben geboren in 1963, een tijd waarin de feministische beweging nog volop in beweging was. Niet gek, want eind jaren ’60 was het nog heel normaal dat vrouwen stopten met werken als het eerste kind zich aandiende. Door de jaren heen is dat veranderd en toen mijn dochter geboren werd in 1990, had je een keus. Niet alleen vrouwen hadden die keus, ook mannen. Er brak een tijd aan waarin parttime werken voor mannen langzaam maar zeker zijn intrede deed. Vaak alleen nog voor kantoorbanen, maar de feminisering zette in feite door voor beide seksen. Tot 2007/2008.

In de Miljoenennota van 2008 wilde de politiek in vijftien jaar tijd de zogenaamde aanrechtsubsidie – de algemene heffingskorting – afschaffen. Zo zouden vrouwen gestimuleerd worden deel te (blijven) nemen aan het arbeidsproces in plaats van thuis “achter het aanrecht” te blijven plakken.
Maar ho eens even… Was het niet juist zo dat zowel vrouwen als mannen die keuze gekregen hadden?

We schrijven 2015. Tussen 2007 en nu vond de grootste financiële crisis plaats sinds die van 1929. Duizenden banen zijn verloren gegaan en momenteel is het zo dat er ongeveer 131.000 openstaande vacatures en 633.000 geregistreerde werklozen zijn; het aantal werkzoekenden ligt zelfs vele malen hoger. In onze moeizaam opkrabbelende economie is “keuze” ver te zoeken, zowel voor mannen als voor vrouwen.

Nu ijveren de drie christelijke partijen – wat mij betreft terecht – voor een eerlijker behandeling door de fiscus van kostwinners. Zij betalen momenteel tot wel vijf maal meer belasting dan tweeverdieners. D66 en GroenLinks zijn bang dat hiermee de klok teruggedraaid wordt, maar het waarom ontgaat mij volledig.

Wat is er gebeurd met de keuze? Waarom wordt de ouder die ervoor kiest zelf voor zijn kinderen te zorgen, of die ertoe gedwongen wordt door eigen ziekte of het zelf willen of moeten zorgen voor een gehandicapt kind hier voor gestraft? Er is toch geen betaald werk genoeg en in deze “participatiemaatschappij” heeft zo’n ouder alle tijd om mantelzorg te verlenen.

Tijden veranderen, maar de politiek blijft hopeloos achterlopen. Belastingverlichting voor kostwinners zorgt er echt niet voor dat vrouwen ineens weer achter het aanrecht belanden. Wel zorgt het voor een beetje financiële ruimte voor een groep mensen die geen straf verdient, maar respect.

aanrecht_189480b

Rianne Lampers 6 november 2015 Reageer Permalink

get_footer() ?>