Rianne’s blog

Rianne’s blog

Een lezende schrijver, een schrijvende lezer

Bannelingen uit Droomtijd – Ludo Noens

2 september 2015 |

Overzicht van de recensies in deze categorie

Bannelingen uit Droomtijd – Ludo Noens
ISBN 9789081372305
2008
Categorie metafysische thriller

Het drong niet tot me door dat ik gaandeweg in de ban was geraakt van een uitzonderlijke gemoedstoestand, tot ik bij verrassing overweldigd werd door een lang vergeten en nu glasheldere herinnering.
Ik was plots terug de zevenjarige knaap in een ziekenhuisbed, treurend om het afgelopen bezoekuur. Met betraande ogen doorbladerde ik het fraaie sprookjesboek dat ik van moeder had gekregen: Hans en Grietje, Roodkapje, De Schone Slaapster, Repelsteeltje, droomachtige kleurplaten vol cryptische betekenis, met barokke zwier getekend.
Zo dwingend sprongen die verontrustende platen me opnieuw voor de geest, dat het leek alsof ik in dat kameleontisch universum van verwondering en terreur de archaïsche sleutel kon vinden die met Rons aberraties in verband stond…
En weer die gewaarwording: er is iets niet in de haak in deze kamer. Op het-zelfde ogenblik trof het mij dat het nachtkastje inderdaad letterlijk scheef stond. En merkwaardig: bij nader inzien bleken de linkerpoten niet korter, maar kleiner. En ook met Rons bed, viel mij nu op, zat er iets fout: geen normale rechthoekige vorm, maar het hoofdeind iets smaller dan het voeteneind. En kijk nu, waarom had ik dat niet eerder opgemerkt? Het bezwete hoofdkussen lag half onder de verfomfaaide dekens, maar je kon moeilijk naast de ver-bleekte bloedvlek erop kijken…

De jonge would-be hippie Mars komt allengs op het spoor van het verontrustende geheim van zijn excentrieke vriend Ron, een andersdenkende in meer dan één opzicht…

Een metafysische thriller die teruggrijpt naar de non-conformistische sfeer van de jaren zestig van de vorige eeuw.

Ludo Noens is freelance journalist, auteur van novellen, verhalen, non-fiction en essay’s (bij Elmar, Hadewijch, Pandora en Bres). Hij is ook uitgever van het eigenwillige kwartaalblad Portulaan.

Voor het Nederlandse tijdschrift Bres leverde hij tientallen bijdragen over paranormale en fantastische fenomenen.

Ludo Noens schrijfstijl sleurde me meteen het verhaal in. De manier waarop hij de situaties en omgeving schetst, maakt het verhaal en de karakters levensecht. Ik heb een zwak voor de jaren zestig en het lezen van dit boekje geeft mij het gevoel alsof ik er rondwandel. De manier waarop hij zinnen opbouwt en afwisselt (niet constant lange zinnen, waar hij duidelijk wel een voorliefde voor heeft) bevalt me heel goed. Ludo Noens is een ware meester in het maken van lange zinnen, die allemaal zo goed lopen, dat ze een perfecte melodie vormen: klasse!

Het verhaal is secuur opgebouwd en nergens voorspelbaar. Dat maakt dat ik het moeilijk vond om het weg te leggen. Bovendien is de informatie die erin staat uitermate interessant; ze maakt me nieuwsgierig en spoort me aan om nog meer over de materie te weten te komen.

Slechts twee kritiekpuntjes komen in me op.
Als ik het verhaal in drie delen opdeel, dan valt me op dat de schrijver zich in het laatste stuk laat meeslepen door zijn gedrevenheid. Dit uit zich in veel dialoog met veel informatie en weinig invulling van de omgeving en hoe de personen daarin staan.
Het andere kritiekpuntje is dat de personen allemaal wel erg en gedetailleerd op de hoogte zijn van een aantal zaken. Vooral bij hoofdpersoon Mars, die niet helemaal in het ‘wereldje’ dat in het verhaal geschetst wordt verkeert vóór de dood van Ron, komt dat een beetje vreemd over.

Desondanks, als lezers zich net zo laten intrigeren door het verhaal als ik, dan lezen zij daar gewoon overheen. Zeker een aanrader dus!

FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail

Waardering 8,5