Rianne’s blog

Rianne’s blog

Een lezende schrijver, een schrijvende lezer

De dood van de magiër – Jaap Boekestein

2 september 2015 |

Overzicht van de recensies in deze categorie

De dood van de magiër – Jaap Boekestein
ISBN 9789460860102
Uitgeverij Books of Fantasy
2010
Categorie fantasy

Haar zusje Mayl stak zichzelf net in brand voor een groep kamelendrijvers toen Asca De Maan en de Haan binnenliep. De vlammen speelden over Mayls ingevette armen terwijl ze steeds sneller rondwentelde op het opzwepende tromgeroffel en handgeklap. Met haar opgestoken gouden haar en roodgele kostuum leek ze op een enorme dansende vlam.

De Keizersstad Kadhal is een metropool vol magiërs, schurken, geheimen en avonturiers. Halfzusjes Asca, Mayl en Cyrel proberen als danseres hun hoofd boven water te houden, iets wat alles behalve eenvoudig is, zeker niet met een enorme schuld bij een onderwereldbaas en de attenties van een duivelse tovenaar. Kunnen ze met hun moed en slimheid het gevaar afwenden?

Zoals Jaap Boekestein zelf zegt op de achterflap van zijn boek, is een verhaal een avontuur dat moet verrassen en verrukken. Er moeten het liefst ook nog eens interessante personages in voorkomen. Uiteraard ben ik het hier helemaal mee eens en na het lezen van het boek kan ik met een gerust hart vaststellen dat Jaap hier prima in geslaagd is.

In dit eerste deel van de kronieken maakt de lezer kennis met een keur aan interessante personages. De binnenkomer is Vial de Vlugge, ook wel Vial Twintigvinger genoemd, een schelm van de bovenste plank. Met zijn introductie op de eerste pagina wordt de – soms ronduit satirische – toon van het verhaal gezet. Als tovenaar Dargus hem in een kroeg komt opzoeken neemt direct de actie een aanvang. De tovenaar wil dat Vial zijn beschermeling, een jongen genaamd Doran, naar Tragiland brengt. De exacte reden hiervoor blijft voor de lezer duister, maar dat het belangrijk is, wordt al snel duidelijk. Of Vial nu wil of niet, hij moet gaan.

Na het buitengewoon intrigerende eerste hoofdstuk worden er nieuwe karakters geïntroduceerd: kapitein Maezelan en luitenant Silfonen en later de drie dochters van Vial: Asca, Mayl en Cyrel. Het lukt Jaap om ieder personage een geheel eigen gezicht te geven. Soms grappig, dan weer serieus, en ieder met zijn of haar eigen eigenaardigheden. Hier is Jaap echt een meester in.
Wat hij ook meesterlijk kan, is een andere wereld dan de onze scheppen. Een wereld met raakvlakken, maar vooral met een geheel eigen couleur locale. Hij zet de stad Kadhal en alle andere gebieden die in het verhaal voorkomen bijzonder intrigerend neer. Lees het, sluit je ogen, en je bent er.

Is er dan niets mis met “De dood van de magiër”, hoor ik mezelf vragen. Ach, wat heet mis… Wat voor mij ogenschijnlijk leek te ontbreken zo nu en dan, was de samenhang. Het lijken allemaal op zichzelf staande verhalen. En dat zijn ze ook, tot je als lezer de verbanden gaat zien. Maar voor je die gaat zien, duurt soms wat lang. Zo zat er ook een wending in het verhaal die me tijdelijk op het verkeerde been zette. Dat gaf me korte tijd te denken, maar kreeg gelukkig toch de juiste draai. Buiten die puntjes en hier een daar een tekstueel slordigheidje kan ik zeggen dat ik enorm van het verhaal heb genoten. Het wordt geen moment saai.

“De dood van de magiër” is deel één van een reeks en het einde is erg open. Er is nog zoveel onduidelijk, dat ik het gevoel heb pas het voorgerecht te hebben gehad. Ik zit nog lang niet vol en verlang absoluut naar meer. Gelukkig heb ik deel twee al in huis!

FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail

Waardering 8