Uitgaven
Bestellen?
Wil je een gesigneerd exemplaar van een van deze uitgaven ontvangen? Stuur mij dan via de contactpagina een e‑mail met je gegevens. Na ontvangst van je betaling ontvang je het boek per omgaande thuis.
Hieronder vind je informatie over de uitgaven waar verhalen van mij in staan en natuurlijk over “Het duistere pact”, mijn horrordebuut uit 2007.
Vooravond van Armageddon
( Hier kun je aangeven wat je van dit verhaal vindt)
ISBN
978-94-91300-01-1
Uitgeverij Celtica Publishing
€ 18,95
Categorie: horror
Achterflaptekst Vooravond van Armageddon
Mike schiet met een bonkend hart overeind in bed. De afschuwelijke beelden die hij in zijn slaap gezien heeft, trekken aan zijn geestesoog voorbij. Het was geen droom. Hij twijfelt er niet aan dat ergens op de wereld het proces in gang is gezet. Hij pakt zijn mobiele telefoon, belt Gaby in Parijs en zegt: “Het is begonnen.”
Aimée heeft al bijna twaalf jaar geen contact meer met haar vader, de geneticus Gedeon Meijer. Toch voelt ze zich verplicht te gaan als hij haar belt en smeekt om naar zijn levenswerk te komen kijken. Aangezien haar moeder sinds de scheiding een onverklaarbare angst voor Gedeon heeft, vertelt Aimée niets over haar voorgenomen bezoek. Het is een beslissing die ze zichzelf de rest van haar leven zal verwijten.
Als de vijftienjarige Sandra Heuvelman ziet hoe een bestelbusje een oude man van zijn sokken rijdt, schiet ze hem te hulp. Ze is diep onder de indruk van zijn gouden gloed. Sinds kort weet ze dat de kleuren die ze bij mensen waarneemt aura’s zijn. Ze is nog bezig te ontdekken wat dit betekent, totdat er nieuwe mensen naast haar komen wonen. Ze raakt bevriend met Monique, de dochter van buurvrouw Hannelore Uytenbroek. Zij beweert stellig dat aura’s niet bestaan. Wat Sandra op dat moment niet weet, is dat Monique daar zo haar redenen voor heeft.
Drie verhaallijnen die los van elkaar lijken te staan, kruipen in “Vooravond van Armageddon” naar elkaar toe. In het vervolg op “Het duistere pact” blijken ogenschijnlijk gewone mensen dit niet te zijn. Zonder te beseffen wat er werkelijk aan de hand is, raken zij verwikkeld in op nachtmerries gelijkende situaties. Zij zijn getuige van het ontbranden van de strijd tussen Licht en Duisternis. Een strijd die verder smeult als een ondergrondse veenbrand, klaar om de mensheid ongemerkt in de as te leggen...
Is er nog iemand die het tij kan keren?
Proloog
6-6-2006, 6.00 uur - WASHINGTON D.C.
Met een bonkend hart vloog Mike Hermann overeind in bed. Hij
haalde een hand door zijn bezwete haar en wreef over zijn gezicht
tot zijn vingers voor zijn mond stilhielden. Pas na een aantal
keren met zijn ogen te hebben geknipperd lukte het hem de beelden
die op zijn netvlies gebrand leken te verdrijven.
Als een versnelde film had hij gezien dat overal op de wereld
bloedige oorlogen uitbraken. Hij zag vaders en zoons elkaar
afslachten, moeders en dochters sneden elkaar de keel door en buren
verraadden elkaar zonder scrupules. En tussen de vechtende mensen
in kronkelden de demonen die dronken uit rivieren van bloed.
Tegelijkertijd leverde de natuur haar eigen, grimmige strijd.
Bosbranden en vulkaanuitbarstingen hulden de aarde in vuur en rook
en superstormen geselden land en zee. Aardbevingen lieten de
fundamenten van elke cultuur schokken waarna vloedgolven zich als
hongerige duivels op het land stortten en alles op hun pad
vernietigden.
Op de voorgrond van deze gruwelijke film had Mike een
halfduistere kamer gezien. Er stond een bed in omgeven door dertien
zwarte kaarsen en onder een omgekeerd kruisbeeld bedreven een
jongeman en een jonge vrouw seks met elkaar. En op het moment dat
de rode cijfers van de wekker in die kamer twaalf uur ‘s
nachts aangaven en de jongen zijn hoogtepunt beleefde, dreef de
vrouw een mes bovenin zijn nek. De jongen sperde zijn ogen open en
slaakte een rauwe kreet. Een siddering trok door zijn slungelige
lichaam, dat na een stuiptrekking kortstondig verslapte. Maar hij
stierf niet. In plaats daarvan spanden na luttele seconden zijn
spieren zich tot het uiterste waarna er een transformatie
plaatsvond die de jongen veranderde in een opgewonden beest.
Dat was het moment dat Mike wakker schrok. De wekker in zijn
droom had twaalf uur ’s nachts aangegeven; vandaag was het 6
juni 2006. Zodra de combinatie van cijfers tot hem doordrong,
daalde zijn lichaamstemperatuur een graad of twee. Kon het
werkelijk zo eenvoudig zijn? Zijn hart bonsde in zijn keel. Wat hij
had gezien, was geen droom geweest. Hij twijfelde er niet aan dat
ergens op de wereld het proces in gang was gezet. Het aftellen was
begonnen.
Hij moest actie ondernemen. Een paar seconden twijfelde hij
over de manier waarop hij de boodschap moest overbrengen en besloot
dat bellen het veiligst was. Hij gooide zijn benen over de rand van
het bed, griste zijn mobiele telefoon van zijn nachtkastje en liep
naar de woonkamer. Daar schoof hij de balkondeur open en snoof de
buitenlucht op. De altijd aanwezige luchtvervuiling stuurde een
rilling van afkeer over zijn ruggengraat, maar hij wist dat er
weinig steden waren waar het beter was dan hier. De koelte van het
beton onder zijn blote voeten werkte kalmerend. Hij concentreerde
zich op zijn ademhaling tot die rustiger werd en zijn hartslag
terugzakte naar normale snelheid. Peinzend keek hij uit over
Washington D.C. Zijn appartement op de achttiende verdieping bood
een panoramisch uitzicht over de stad, met links in de verte de
koepel van het Capitool en rechts de punt van het Washington
Memorial. De koepel schitterde in het ochtendlicht en een moment
liet het smetteloze wit hem verlangen naar een andere tijd dan
deze.
Hij koos het nummer van Gaby de Villeneuve. Er was bijna
meteen verbinding, alsof ze zijn telefoontje verwachtte.
“Mike?”
“Het is begonnen.”
Op zijn woorden volgde een beklemmende stilte. Gaby verbrak
die door met een benepen stemmetje te vragen: “Weet je het
zeker?”
Hoewel nutteloos met deze afstand tussen hen tweeën
knikte Mike. Kort en bondig maakte hij haar deelgenoot van zijn
visioen.
“Het heeft in jouw tijdzone plaatsgevonden. Hier was
het zes uur in de ochtend, maar in mijn visioen was het twaalf uur
‘s nachts. 6 juni 2006, Gaby. De drie zessen. Het is het
teken van het Beest!” Mike hoorde dat ze haar adem inhield en
hij voegde eraan toe: “Ik kom naar je toe om te bespreken
welke stappen we moeten ondernemen.”
“Ik begrijp het. Lichten we de anderen in?”
“Nog niet. Heb geduld, want voor de zekerheid reis ik
veilig, maar ik zorg dat ik zo snel mogelijk bij je ben.”
6-6-2006, 6.00 uur - HOOGVLIET-ROTTERDAM
De slaap was kort geweest. Iets had haar gewekt en te onrustig
om verder te slapen duwde ze de arm van de jongen die naast haar
lag van zich af. Ze hield het dekbed tegen haar bovenlijf geklemd
en ging met haar rug tegen het hoofdeinde van het bed zitten.
Onderzoekend keerde ze haar blik naar binnen, op zoek naar haar
ware identiteit. Ze woonde in het lichaam van de zeventienjarige
Monique Uytenbroek wier geest met succes verdrongen was door die
van de kwaadaardige Eloise Cronenenburgh. Toch wist ze dat ze noch
de een, noch de ander was. Al wat ze van zichzelf wist, was de naam
die Belial haar had gegeven: Apollyon. Haar eigen identiteit en
herinneringen gingen nog altijd schuil onder een deken van
inktzwarte duisternis. In haar hoofd fladderden slechts
herinneringen aan haar leven als Eloise en Monique rond, als uit
koers geslagen trekvogels.
Haar bewegingen wekten de jongen. Met een geeuw rekte hij
zich uit en ging op zijn zij liggen. Hij trok het dekbed van haar
af en bekeek haar tevreden. De blik die zij op hem wierp, was
geringschattend. Aan het bleke, haast magere lichaam was niet te
zien dat het bewoond werd door de enige ware Meester. Zoals hij nu
was, ging er weinig ‘meesterlijks’ van hem uit, hij zag
eruit als een doodgewone puber. Apollyon zuchtte. Er moest heel wat
gebeuren voor ze hun doel zouden bereiken. Zelfs al kende ze haar
werkelijke naam, ze kon hem niet gebruiken, net zomin als Belial
dat kon. In het hier en nu was hij gewoon Roel en zij Monique. En
net als zij, was hij jong. Te jong om een verschil te maken in deze
wereld.
Het was alsof hij haar gedachten kon lezen.
“Je vraagt je af hoe wij ooit de wereldheerschappij
zullen veroveren, nietwaar? Geloof me, er is niets wat ons kan
tegenhouden.”
Hij grinnikte.
“Helaas zal jij nog één offer moeten brengen.
Vannacht heb ik bij jou het zaad geplant voor de nieuwe Messias.
Nog voor hij losbreekt uit het duister zal zich een teken aandienen
waarmee we ons pact zullen bezegelen en onze drie-eenheid inwijden.
Vanaf dat moment zullen alle aardse krachten eindelijk tot onze
beschikking komen.”
Het waren duistere woorden vol van vage beloften. Ze begreep
ze maar half. Wrevelig omdat zij opnieuw een offer moest brengen,
sloeg ze haar armen over elkaar en keek van hem weg. Zolang ze zich
niet volledig bewust was van wie en wat ze precies was, kon ze hier
niets mee.
Het irriterende gezoem van een mug haalde haar uit haar
overpeinzing. Ze sloeg langs haar oor en zocht met haar ogen het
tere insect dat neerstreek op een van Roels blanke bovenarmen.
Nijdig wilde ze het beestje verpletteren. Ze hief haar hand om te
slaan, maar halverwege de dalende beweging had Roel haar pols al
vast. Ze slaakte een getergde kreet en worstelde om los te komen.
De slungelige jongen beschikte echter over buitengewoon veel
kracht. Haar wangen vlamden op van boosheid.
“En waarom zou ik die rotmug niet tot moes
slaan?”
Monique zag Belials vuur in Roels ogen smeulen, er speelde
een duivels lachje om zijn lippen. “Laten zij het Kwaad
drinken, Apollyon. Jij en ik hebben er genoeg van! Al hun
nakomelingen zullen het Kwaad in zich dragen en verspreiden. Elke
mens die zij bijten, zal ermee geïnfecteerd raken. Ik raad je
aan om nooit meer een mug dood te slaan; ze zijn ons instrument!
Voor je het weet, heeft het Kwaad zich over heel de wereld
verspreid. Wacht met mij op het teken, Apollyon, we staan aan de
vooravond van de Nieuwe Tijd!”
( Hier kun je aangeven wat je van dit verhaal vindt)
Het duistere pact
( Hier kun je aangeven wat je van dit verhaal vindt)
ISBN
978-94-91300-00-4
Uitgeverij Celtica Publishing
€ 10,00
Categorie: horror
Achterflaptekst Het duistere pact
De zestienjarige Monique is blij verrast als ze van haar oma een negentiende-eeuwse robe cadeau krijgt. Samen met de bijpassende sieraden - oorbellen en een ketting, ieder met een traan van zwart obsidiaan - past de jurk perfect bij haar gothic-image.
Maar de blijdschap is van korte duur. Ongeluk stapelt zich op en het leven van de puber verandert ingrijpend.
Wie is Eloise?
Welk onheilspellend proces is in 2006 in gang gezet?
En welk duister pact verbindt Monique en Eloise met
elkaar?
Eén ding staat vast: het proces is onomkeerbaar...
Een intrigerend verhaal, spannend, levensecht. Laten we hopen
dat de wereld zoiets bespaard blijft...
Mel Hartman
Het Duistere Pact is spannend, bijna filmisch geschreven,
waardoor het heel overtuigend wordt. Brrr, rillingen kreeg ik
ervan!
Wout Jut – SF Terra
Ik vond het een spannend boek en een echte aanrader. Het is
het eerste horrorverhaal van deze schrijfster, en ze is er in
geslaagd.
Chrissy van der Haven – Stephen King Fanclub
Lees hieronder de proloog van deze thriller die langzaam maar zeker in een ware horror ontaardt...
Proloog
Het was 31 augustus 1909. De oude man had haar uit haar gevangenis gehaald voor de laatste scène in het treurspel van haar leven. Hij had gehuild. Gesmeekt. “Meesteres, bedenk u toch. Het is krankzinnig dit door te zetten!” Eloise had hem een blik toegeworpen die hem ineen liet krimpen als een terechtgewezen kind. In niet mis te verstane woorden had ze hem duidelijk gemaakt dat zij klaar was om haar lot te ondergaan. Ze was voorbereid. Ze ging haar einde tegemoet met opgeheven hoofd. Tenminste, dat dacht ze. Onwillig, maar gehoorzaam, volbracht de knecht zijn laatste taak. Langzaam maar zeker zorgde hij ervoor dat al het licht uit haar leven verdween. En met het verdwijnen van het licht, stroomde het duister Eloise’s laatste momenten binnen. Als een trage vloedgolf vulde het haar hele wezen, tot zelfs de zuurstof die ze nog had, veranderde in een haar verstikkende substantie.
Niets had haar kunnen voorbereiden op de gruwelen van het duister, zelfs niet de maand in afzondering op een dieet van water en brood. De folterende pijn in haar uitgerekte ledematen stuurde waanideeën naar haar hoofd. Van ratten die aan haar lichaam knaagden, en messen die keer op keer onverbiddelijk in haar getergde spieren werden gestoken. Van haar beschimpende demonen die om haar heen dansten en haar bespuugden en martelden. En van vuur, dat haar - zonder licht te verspreiden - van top tot teen verschroeide, tot haar huid in vellen van haar lijf viel. Ze had gegild en gekrijst om haar angsten, had de enige ware Meester gesmeekt om genade, om een snelle dood. Maar in het hier en nu was er geen enkele hoop op verlossing of een verlenging van haar aardse bestaan. Haar restte geen andere verlossing dan de dood. En die kwam, zoals beloofd, op 1 september 1909. En met de dood, begon het lange wachten op het moment dat de robe en de zwarte tranen haar weer tot leven zouden wekken.
Recensies
Hieronder een aantal links naar recensies op de uitgave van 2007
waar ik enorm blij mee ben!
Sophia's Wereld (Sophia Loch)
Nico De Braeckeleer
Ezzulia.nl (Eric Henri)
Eric's Boekensite
Fantasy Realm
Ezzulia's Leestip van Beldaran
SF Terra (Wout Jut)
Stephen King fanclub
Jack Lance (Ron Puyn)
Naar aanleiding van Het duistere pact verscheen op zaterdag 2 februari 2008 op Ezzulia.nl een interview met mijn persoontje.
( Hier kun je aangeven wat je van dit verhaal vindt)
Millennium
ISBN 978-90-225-5705-1
Uitgeverij De Boekerij
€ 15,00
Categorie: fantasy, sf, horror
Stel dat er in 1963 aliens in Dallas waren...
Stel dat klimaatverandering doordringt in de virtuele wereld...
Stel dat een Hollandse meester faustiaanse onsterfelijkheid geniet...
“Stel dat...” is de stelling die schrijvers van fantastische
literatuur al sinds mensenheugenis bezighoudt. Al meer dan 30 jaar
ontdekt de Paul Harland Prijs korte verhalen die de mooiste, meest
onverwachte, engste, geestigste scenario’s bieden.
De twaalf beste recente verhalen zijn nu voor het eerst verzameld in de
Millennium-verhalenbundel.
Met verhalen van: Boukje Balder, Navajo Broere, Norbert Dupont, Martijn Kregting, Rianne Lampers, W.J. Maryson, Thomas Olde Heuvelt, Fred Rabauw, Jeroen Verhoog en Anne Witberg.
Terraanse vertellingen
ISBN
978-90-814600-1-9
Uitgeverij SF Terra
€ 14,95
Categorie: fantasy, sf, horror
De weg naar de toekomst gaat verloren in de mist van de tijd. Reis in
deze bundel met twaalf weergaloze science fiction en fantasy verhalen mee
naar die toekomst. Voel, hoe de tijd je door de vingers glipt.
Met de beste auteurs die de afgelopen jaren in SF-Terra hebben gestaan.
Met Tais Teng, Theo Barkel, Bavo Dhooge, Frank van der Meijden, Anko van
der Woude, Kees Krick, Rianne Lampers, Dirk Bontes, Adriaan Peute, Wout
Jut, Nando Harmsen en Pieter Feddema.
DecemberParelz
Verhalen voor bij het
haardvuur, december 2009
Parelz BoekNummer 1 720000 110811
Uitgeverij Parelz bv
€ 16,95
Categorie: literatuur
December is de traditionele cadeaumaand. Parelz heeft haar auteurs gevraagd om speciaal voor deze tijd van het jaar verhalen te schrijven met een decembertintje en veel van de Parelzauteurs zijn spoorslags aan het werk gegaan. Dit heeft geresulteerd in een prachtige bundel met DecemberParelz waarin vele winterse thema’s aan bod komen: oud en nieuw, kerst, Sinterklaas, de langste nacht en goede voornemens.
De volgende auteurs hebben verhalen geschreven voor deze bundel van Parelzverhalen: Jacqueline Zirkzee, Judith Visser, Tisa Pescar, Thirza Meta, Rona Lichtenberg, Rianne Lampers, Gerard Klappers, Marelle Boersma, John Brosens en Ingrid Bilardie de Boer. De bundel was een ParelzSelectboek, dat verkrijgbaar was tot eind januari 2010. Alle verhalen die erin staan, zijn echter nog steeds verkrijgbaar bij Parelz.
