Recensies - Thrillers

Project Luvarine - John Brosens

Cover Project LuvarineCompaan Uitgevers
2010
ISBN: 9789490374105
Categorie: literaire thriller

In de nieuwe Brosens raakt levensmiddelenconcern Filoux BV door de financiële crisis in een neerwaartse spiraal. Het management is toe aan vers succes. Dit dient zich aan in de vorm van Luvarine: een nieuw type margarine.
Een gouden greep! Luvarine blijft bij hoge temperaturen compact én zacht: een puik product voor tropische contreien. Als het even meezit wordt het pad naar de miljoenen met ontwikkelingsgelden geëffend.
Dan komt laboratoriummedewerker Mira die fatale bijwerking op het spoor. Een schokgolf waart door het Filoux-imperium. Er slaan krachten toe die Mira drastisch de mond willen snoeren.

De hand van de insluiper sloot zich als een bankschroef om haar linkerpols en haar naaktheid leidde hem niet af. Hij concentreerde zich op de doek in zijn vrije hand - zodat hij haar plat op de matraas had zou hij haar ermee verstikken. Hij was sterk en waarschijnlijk gewend knokpartijen te beslechten met de inzet van zijn stevig postuur, want hij hield geen rekening met Mira’s vrije hand. Ze sloeg hard toe, zonder zich in te houden, met een kreet van inspanning, alsof ze in een tenniswedstrijd op matchpoint stond en zo krachig mogelijk moest serveren om haar ultieme ace te scoren. De wekker bonkte tegen de zijkant van zijn schedel en begon onmiddellijk te ratelen.

In “Project Luvarine” redt de onlangs gescheiden Felix Tholenaars het leven van Mira van Dam. Zij is een laborante in dienst van Filoux BV en is op een duistere kant in de ontwikkeling van een nieuwe margarine gestuit. Het mag duidelijk zijn dat het bedrijf haar dat niet in dank afneemt. Geen middel wordt geschuwd om haar het leven onmogelijk te maken. De kennismaking met Mira is voor Felix slechts het begin. Hij is een wat saai overkomende vertaler die nogal eens werk verricht voor de Europese Unie. Langzaam maar zeker wordt hij betrokken bij het drama.

“Project Luvarine” speelt zich af in Rotterdam en Brussel. Vooral Rotterdam en omgeving zijn mij bekend. Het is prettig om niet te veel moeite te hoeven doen om de omgeving voor mezelf te schetsen. Maar zelfs als ik er niet bekend zou zijn, weet de schrijver met weinig overbodige woorden de omgeving levendig te schetsen. John Brosens weet te boeien met een prettige schrijfstijl, mooie couleur locale en een vlot verteld verhaal.

Wat ik soms miste, was iets meer diepgang. Ik vond het plot niet heel verrassend. Sommige gebeurtenissen lagen mijns inziens nogal voor de hand en bij andere twijfelde ik aan de geloofwaardigheid. Maar waren dat ook zaken die me het leesplezier ontnamen? Nee. Gezien de hoeveelheid thrillers die verschijnt denk ik dat het in deze tijd uitermate moeilijk is er een te schrijven die van begin tot eind verrast. Ik vond “Project Luvarine” vooral een fijn boek om te lezen dat ik met een tevreden zucht heb dichtgeslagen na het laatste woord.

Waardering: 7

Naar boven

De babymakelaar - Marelle Boersma

Cover De babymakelaar Uitgeverij Verbum
2010
ISBN: 9789461090034
Categorie: literaire thriller

Het leven van musicalster Femke van Dam is bijna volmaakt. Alleen haar grote kinderwens is onvervuld. Ze ziet zich gedwongen haar toevlucht te nemen tot het illegale circuit van commercieel draagmoederschap. Maar het wordt haar al snel duidelijk dat in de wereld van de babymakelaar andere regels gelden. Als haar echtgenoot bij een raadselachtig ongeluk om het leven komt, beseft Femke dat ook haar ongeboren kind gevaar loopt.

Na twee geheel verschillende soorten fantasyverhalen was in deze vakantie Marelle Boersma’s thriller ‘De babymakelaar’ aan de beurt. Net als Mel Hartman verstaat Marelle de kunst van het vlot vertellen van een verhaal. Haar schrijfstijl is zo, dat je ogen over de regels vliegen. Soms wat te staccato naar mijn zin, maar dat is gewoon een kwestie van smaak.

Het verhaal wordt interessant opgebouwd. De proloog vertelt heel wat over het verhaal, maar lijkt na een aantal hoofdstukken niet helemaal bij het verhaal te passen. Later wordt overigens wel duidelijk wat de link is.
We kijken om beurten door de ogen van ontluikend musicalster Femke en paparazzofotograaf Damien, waarbij Femke overigens duidelijk de hoofdrolspeelster in het verhaal is. Nadat Femkes echtgenoot tijdens een noodlottig ongeval om het leven komt en vervolgens de persoon Agnieszka haar intrede in het verhaal doet, wordt pas echt duidelijk dat het hier om een thriller gaat.

Marelle heeft me meegesleept in haar roman ‘De babymakelaar’, waarin een klein aantal zaken me mijn wenkbrauwen heeft doen fronsen. Die doen echter niets af aan het plezier waarmee ik het gelezen heb.

Waardering: 7,5

Naar boven

Wolfmaan - Tisa Pescar

Cover Wolfmaan
2009
Uitgeverij Kramat
ISBN: 9 789079 552177
Categorie: bovennatuurlijke thriller

Alweer bijna tien jaar geleden werd de vloek, die op Cat, Maire, Eris, Radu en Pascal rustte, doorbroken. Het leven in hun afgelegen huis in het Franse bos lijkt in rustig vaarwater te zijn gekomen. Maar schijn bedriegt. Elke avond worden er foto’s aan hun adres afgeleverd, getuigend van de zieke geest van een onmenselijk monster dat uit is op wraak. Dat deze wraakzucht levens zal gaan kosten lijkt onvermijdelijk. Wat is het op de foto’s dat de huisgenoten in woede doet ontsteken? En wat is ernstig genoeg om Cat ertoe te brengen gevaarlijke bovennatuurlijke krachten om hulp te vragen? Gaandeweg geeft het eeuwenoude document geheimen prijs, waar de vrienden liever niets van hadden willen weten. Hen wordt echter geen keus gelaten. Achtervolgd door geesten uit het verleden, raken zij in de ban van een zenuwslopende race tegen de klok, of liever gezegd... tegen de maancyclus.

In 2008 publiceerde Tisa Pescar (1967, Rotterdam) ‘Jachtmaan’, een verhaal vol bovennatuurlijk dreiging en mysterie. In ‘Wolfmaan’ zijn de geheimen van de nacht duisterder dan ooit.

Vorig jaar heb ik na afloop van de presentatie het boek ‘Wolfmaan’ aangeschaft. Daarvoor had ik met veel interesse ‘Jachtmaan’ gelezen en ik was benieuwd naar hoe het de hoofdpersonen verder zou vergaan. Zoals ik ook in mijn vorige recensie heb gezegd, heeft Tisa een prettige schrijfstijl. Ze weet heel goed sfeer en mooie beelden te schetsen, al is het in dit deel minder uitgebreid. Dat vind ik een pluspunt, want teveel beschrijvingen kunnen de vaart uit een verhaal halen. Het enige wat mij soms qua stijl stoorde, waren de zinnen in staccatostijl. Maar storen is een groot woord, het viel me eigenlijk alleen op. Het was ook wel iets wat bij de hoofdpersoon Cat past, dus het is wellicht bewust zo gedaan.

Het verhaal wordt voornamelijk vanuit Cat verteld. Dat vind ik wel zo prettig, omdat het zorgt voor een band met deze persoon, die groeit naarmate het verhaal vordert. Een aantal keren is een ander aan het woord. Juist doordat dit slechts spaarzaam gebeurt, voegt het iets aparts toe. Die intermezzo’s zijn bovendien spannend en maken nieuwsgierig.

De spanningsopbouw van het verhaal vind ik goed, ik heb genoten van de ontwikkelingen en verwikkelingen. Af en toe had ik het gevoel dat er iets meer emotie in gekund had, maar het prettig cynische en sarcastische karakter van Cat maakte dat weer helemaal goed.

Mijn eindconclusie: ‘Wolfmaan’ is een meer dan waardige opvolger van ‘Jachtmaan’. Na het boek te hebben gesloten, betrap ik mezelf erop te verlangen naar het vervolg, omdat het einde nog zoveel onbesproken laat. Gelukkig hoef ik daar niet lang op te wachten!

Waardering: 8

Naar boven

Game, set & match - Elma Noë

Cover Game, set & match
2010
Uitgeverij Archipel
ISBN: 9 789063 055677
Categorie: literaire thriller

Thomas Berendsen is gek op zijn vrouw Laura, maar na meer dan 25 jaar huwelijk, steeds gevoeliger voor de aandacht van vers vrouwelijk schoon. Als op een dag de onbeschaamde, intelligente en o zo sensuele Dorinde de exclusieve Gooische tennisclub binnenstapt, valt hij als een blok voor haar. Thomas ontwikkelt zich razendsnel tot een meester in het verhullen, verzwijgen en net doen alsof zijn neus bloedt. Maar dan heeft hij buiten zijn blauwogige maîtresse gerekend. Zij wil meer, nee, zij wil alles... en daarvoor moet Laura verdwijnen. Als dit niet goedschiks lukt, dan maar kwaadschiks! Door de angst dat alles uit gaat komen, raakt Thomas in alle staten. Ook voor hem lijkt er nog maar één uitweg mogelijk...

Elma Noë studeerde Arbeidsmarkt Politiek en Personeelsbeleid, momenteel is zij werkzaam als accountmanager bij een groot landelijk dagblad. Ze woont in het Gooi.

Het was niet de bedoeling om nu al ‘Game, set & match’ van Elma Noë te lezen. Ik was graag bij de presentatie van het boek aanwezig geweest op 9 april 2010, maar dit is me helaas niet gelukt. Dus moest ik het met een opgestuurd, gesigneerd exemplaar doen. Dat lag nu een week of twee ongeduldig op een tafeltje op aandacht te wachten. In eerste instantie had ik eigenlijk geen tijd om te lezen en ten tweede lagen er al langere tijd nog meer boeken op me te wachten. Na een uitwisseling van wat korte berichtjes via hyves deze week, onderbrak ik toch mijn eigen schrijven om al wat pagina’s te lezen. Ik was meteen verkocht. Amper anderhalve dag later is het boek uit.

Het verhaal is zo geschreven, dat ik me zonder enige moeite in de spelers kon verplaatsen. Ook tekstueel is het boek een genot om te lezen. De zinnen lopen soepel en er zit vaart in de tekst. Zonder al teveel uitgebreide beschrijvingen weet Elma zowel sfeer, personen als omgeving haarfijn en herkenbaar neer te zetten. Daarbij vond ik de spanningsopbouw zo goed, dat ik mijn vrije zaterdag bijna willoos heb ‘opgeofferd’ aan het lezen van deze thriller. Ik móést weten hoe het verder ging. Daar waar ik soms de neiging heb om de laatste pagina’s van een boek te lezen, om een beetje te weten waar ik aan toe ben, heb ik daar bij ‘Game, set & match’ niet eenmaal de neiging toe gehad. Het zou het leesplezier alleen maar beïnvloeden. En om het plaatje compleet te maken: de epiloog maakt het verhaal af op een manier waar ik mijn petje voor afneem.

De conclusie mag dan ook duidelijk zijn. Dit boek is een absolute aanrader voor liefhebbers van de intriges van een thriller in een eigentijdse setting. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar een volgend boek van deze getalenteerde schrijfster!

Waardering: 9

Naar boven

Hardgekookt - Dimitri van Hove

Cover HardgekooktFree Musketeers
2008
ISBN: 9048402298
Categorie: thriller

Inspecteur Muyle en zijn collega Beeckman krijgen een zaak toegewezen die op het eerste gezicht niet veel om het lijf heeft en bovendien allesbehalve bestemd lijkt voor hun afdeling, Moordzaken. Wanneer de inspecteur echter ongeoorloofd zijn wapen gebruikt en geschorst wordt, blijkt er algauw - en al dan niet terecht - heel wat méér aan de hand, tot afrekeningen in het drugsmilieu aan toe.

Hardgekookt is hét tegengif voor al die brave politiethrillers in boeken en op televisie tegenwoordig. Grof en grappig tegelijk.

“I’m so bad, baby I don’t care” - dit citaat uit een nummer van Motörhead vormt de inleiding tot een bizarre en absurdistische politiethriller.

Hoofdinspecteur Muyle is niet ontevreden over zichzelf. Hem valt niets te verwijten, want als het aan hem gelegen had, dan was zijn vrouw nooit zo gruwelijk aan haar eind gekomen. Desondanks vindt hij zich - na vijfentwintig jaar Moordzaken - gedegradeerd tot inspecteur terug op het bureau, waar commissaris Vleesmuts hem een ‘moordzaak’ betreffende dertien zwarte katten in de schoenen schuift. En dat terwijl zijn partner en vriendin Sophie Beekman gekoppeld wordt aan inspecteur Valcke. Dit is Muyle’s eer te na. Eigenhandig zorgen Sophie en hij ervoor dat de kattenzaak uitmondt in een échte moordzaak. Helaas meent de commissaris dat Muyle hierbij - voor de zoveelste keer - excessief geweld gebruikt heeft. Muyle moet voor onbepaalde duur zijn wapen inleveren. Hij wordt op non-actief gesteld en moet therapie volgen.
Vanaf dat moment raakt het verhaal in een stroomversnelling. Wat zeg ik? Er breekt een ware waterval los aan absurde, keiharde en hilarische gebeurtenissen, die elkaar in rap tempo opvolgen.
Hardgekookt is met vaart geschreven en zit vol met dialogen. Het is geen verhaal voor tere zieltjes en moraalridders. De lezer moet openstaan voor het absurdistische karakter en moet zich niet storen aan het overmatige gebruik van schuttingtaal. Iedereen die daar doorheen weet te prikken, ontdekt een verhaal dat goed in elkaar steekt, dat tot de laatste bladzijde nieuwsgierig houdt en dat bij tijd en wijle een flinke lachsalvo uitlokt.

Hilarisch vind ik het stuk waar de keiharde Muyle een aantal dagen opgezadeld wordt met de zorg voor het kleine meisje Britney, dat spontaan geadopteerd is door Sophie. Tijdens Muyle’s speurtocht langs Sophies boekenkast, stuit hij op de Baantjerreeks. Na de nodige krachttermen vraagt hij aan Britney: “Heeft mama Sophie een papierversnipperaar? ... Of aanstekerbenzine?”. Als er geen antwoord komt, flikkert hij de hele reeks over het balkon en zet zich neer met Wiseguy van Nicolas Pileggi. Werkelijk onovertroffen is het stukje waar Muyle Britney een lesje in echte muziek geeft door de cd Let there be rock van AC/DC aan te zetten.
Ik denk dat Hardgekookt uniek is in zijn soort, zeker hier in de Lage Landen. En ook al klinkt het afgezaagd, ik sluit me graag aan bij de uitspraak van Jaap Boekestein die voor op het boek prijkt: ‘Ziek, heel ziek. Wanneer komt er meer?’

Waardering: 8

Naar boven

Nachtblauw - Nico de Braeckeleer

Cover NachtblauwUitgeverij Kramat
2008
ISBN: 9789075212914
Categorie: bovennatuurlijke thriller

Zes inwoners uit de gemeente Laarbeke krijgen te maken met onverklaarbare fenomenen. Kathleen heeft van de ene op de andere dag acrofobie; ze durft geen bruggen meer over. Haar echtgenoot Aaron wordt geteisterd door angstaanvallen als het onweert en hun anders zo rustige baby weent aanhoudend. Marinus, de nuchtere burgemeester van Laarbeke, verliest alle tijdsbesef en de grens tussen heden, verleden en toekomst vervaagt stilaan voor hem. De 81-jarige Arthur krijgt bezoek van zijn overleden echtgenote. Hoofdinspecteur Ceulemans onderzoekt de enigmatische verdwijningen van verscheidene inwoners en kloosterzuster Rita wordt geplaagd door visioenen die weleens de sleutel van het mysterie zouden kunnen zijn.

Gistermiddag ben ik aan het boek begonnen en - met de onderbreking van het warm eten - om tien voor één werd ik gedwongen om het weg te leggen. Een mens moet nu eenmaal slapen! Overigens was ik tot aan bladzijde 212 gekomen. Misschien dat dit al iets zegt over wat ik van het verhaal vond...?

Hoewel Nico heel wat karakters aan het woord laat in het verhaal, wordt het nergens verwarrend of moeilijk om te lezen. Hij sleept je moeiteloos de belevingswereld binnen van onder meer een kloosterzuster, een burgemeester, een politieagent en een bejaarde man. De karakters worden levensecht neergezet en zowel de dialogen als de situatieschetsen komen realistisch en natuurlijk over. De spanning weet hij op fantastische wijze op te bouwen en als je de schrijver voor je ziet als verteller, dan zie je mij als luisteraar ademloos aan zijn lippen hangen.

Zijn er dan geen minpunten? Jawel, maar die zijn te verwaarlozen in het geheel. Wat schoonheidsfoutjes, hier en daar wat herhalingen, maar nergens zodanig dat het me uit 'the flow' van het lezen kon halen.

Samenvattend is Nachtblauw voor mij een echte aanrader voor iedereen die van spannende verhalen met bovennatuurlijke elementen houdt!

Waardering: 8

Naar boven

Jachtmaan - Tisa Pescar

Cover JachtmaanUitgeverij Kramat
2008
ISBN: 9789075212945
Categorie: bovennatuurlijke thriller

Nadat ze jaren in het verre Australië heeft gewoond, keert Maire Marceau terug naar Frankrijk. Zij trekt in bij haar broer, de kunstenaar Pascal, die met vrienden een afgelegen huis in een uitgestrekt bos bewoont. Pascal en zijn huisgenoten, de feeërieke Eris, de erfheks Cat en de mysterieuze Radu, ontvangen haar met open armen. Toch wordt de onderhuidse spanning in het huis steeds tastbaarder. Al snel wordt Maire geconfronteerd met vreemde gebeurtenissen. Wat verbergen Pascal en zijn vrienden voor Maire? Waar verdwijnen zij regelmatig ‘s nachts naartoe? En wat hebben Radu’s afkomst en zijn zoektocht naar een eeuwenoud document met dit alles te maken?

Met ‘Jachtmaan’ neemt Tisa Pescar (1967, Rotterdam) haar lezers mee naar een wereld waar we hopelijk nooit in terechtkomen. Op ingenieuze wijze ontsluiert zij langzaam maar zeker het duistere geheim dat de hoofdrolspelers verborgen houden.

Onlangs heb ik met veel interesse Jachtmaan van Tisa Pescar gelezen. Tisa schrijft prettig leesbaar en weet heel goed sfeer en mooie beelden te schetsen. Het kostte me weinig moeite om me te verplaatsen naar de boerderij in Frankrijk, waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende oogpunten. Eén van die sprekers is Maire, de hoofdpersoon. Deze persoon spreekt in de ik-vorm, terwijl de de anderen personages in de derde persoon aan het woord komen. Dat wekt niet zozeer verwarring, maar maakte wel dat ik af en toe het gevoel had: ‘O, nu weer omschakelen!’

De spanningsopbouw van het verhaal vond ik soms wat aan de trage kant, er had wat mij betreft wat meer actie in mogen zitten. Desondanks heeft het verhaal me geen moment verveeld, in tegendeel. Ik heb geen stukken overgeslagen in mijn jacht naar meer actie.

Het enige wat ik een beetje jammer vond, dat is dat op het eind alleen Maire nog aan het woord komt. Ik had de situatie graag ook nog even vanuit de anderen bekeken.

Mijn eindconclusie: ik heb een aantal bijzonder prettige uren doorgebracht met het lezen van dit boek. Het zal liefhebbers van bovennatuurlijke thrillers of wonderlijke vertellingen zeker niet teleurstellen.

Waardering: 7,5

Naar boven

Bannelingen uit Droomtijd - Ludo Noens

Cover Bannelingen uit Droomtijd
2008
ISBN: 9789081372305
Categorie: metafysische thriller

Het drong niet tot me door dat ik gaandeweg in de ban was geraakt van een uitzonderlijke gemoedstoestand, tot ik bij verrassing overweldigd werd door een lang vergeten en nu glasheldere herinnering.
Ik was plots terug de zevenjarige knaap in een ziekenhuisbed, treurend om het afgelopen bezoekuur. Met betraande ogen doorbladerde ik het fraaie sprookjesboek dat ik van moeder had gekregen: Hans en Grietje, Roodkapje, De Schone Slaapster, Repelsteeltje, droomachtige kleurplaten vol cryptische betekenis, met barokke zwier getekend.
Zo dwingend sprongen die verontrustende platen me opnieuw voor de geest, dat het leek alsof ik in dat kameleontisch universum van verwondering en terreur de archaïsche sleutel kon vinden die met Rons aberraties in verband stond...
En weer die gewaarwording: er is iets niet in de haak in deze kamer. Op het-zelfde ogenblik trof het mij dat het nachtkastje inderdaad letterlijk scheef stond. En merkwaardig: bij nader inzien bleken de linkerpoten niet korter, maar kleiner. En ook met Rons bed, viel mij nu op, zat er iets fout: geen normale rechthoekige vorm, maar het hoofdeind iets smaller dan het voeteneind. En kijk nu, waarom had ik dat niet eerder opgemerkt? Het bezwete hoofdkussen lag half onder de verfomfaaide dekens, maar je kon moeilijk naast de ver-bleekte bloedvlek erop kijken...

De jonge would-be hippie Mars komt allengs op het spoor van het verontrustende geheim van zijn excentrieke vriend Ron, een andersdenkende in meer dan één opzicht...

Een metafysische thriller die teruggrijpt naar de non-conformistische sfeer van de jaren zestig van de vorige eeuw.

Ludo Noens is freelance journalist, auteur van novellen, verhalen, non-fiction en essay's (bij Elmar, Hadewijch, Pandora en Bres). Hij is ook uitgever van het eigenwillige kwartaalblad Portulaan.

Voor het Nederlandse tijdschrift Bres leverde hij tientallen bijdragen over paranormale en fantastische fenomenen.

Ludo Noens schrijfstijl sleurde me meteen het verhaal in. De manier waarop hij de situaties en omgeving schetst, maakt het verhaal en de karakters levensecht. Ik heb een zwak voor de jaren zestig en het lezen van dit boekje geeft mij het gevoel alsof ik er rondwandel. De manier waarop hij zinnen opbouwt en afwisselt (niet constant lange zinnen, waar hij duidelijk wel een voorliefde voor heeft) bevalt me heel goed. Ludo Noens is een ware meester in het maken van lange zinnen, die allemaal zo goed lopen, dat ze een perfecte melodie vormen: klasse!

Het verhaal is secuur opgebouwd en nergens voorspelbaar. Dat maakt dat ik het moeilijk vond om het weg te leggen. Bovendien is de informatie die erin staat uitermate interessant; ze maakt me nieuwsgierig en spoort me aan om nog meer over de materie te weten te komen.

Slechts twee kritiekpuntjes komen in me op.
Als ik het verhaal in drie delen opdeel, dan valt me op dat de schrijver zich in het laatste stuk laat meeslepen door zijn gedrevenheid. Dit uit zich in veel dialoog met veel informatie en weinig invulling van de omgeving en hoe de personen daarin staan.
Het andere kritiekpuntje is dat de personen allemaal wel erg en gedetailleerd op de hoogte zijn van een aantal zaken. Vooral bij hoofdpersoon Mars, die niet helemaal in het 'wereldje’ dat in het verhaal geschetst wordt verkeert vóór de dood van Ron, komt dat een beetje vreemd over.

Desondanks, als lezers zich net zo laten intrigeren door het verhaal als ik, dan lezen zij daar gewoon overheen. Zeker een aanrader dus!

http://home.scarlet.be/ludo.noens/

Waardering: 8,5

Naar boven